Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/22441 K.2018/9867

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar, velayetler ve kişisel eşya alacağı yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın 06.05.2015 tarihli beyan dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat taleplerinde bulunmuştur. Mahkemece, davacı-davalı kadının tazminat (TMK m.174/1-2) talepleri hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı-davalı kadın dava dilekçesi ile kişisel eşyaların iadesi, aksi halde bedellerinin ödenmesini talep etmiştir. Dava açılırken alınan başvurma harcı dilekçedeki tüm talepleri kapsar. Kişisel eşyalara ilişkin istemi boşanmanın eki neteliğinde değildir. O halde eşya alacağı davası yönünde eksik nispi harç tamamlattırılarak (Harçlar Kanunu m. 30-32), harç tamamlandığı takdirde deliller değerlendirilip bu konuda olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.