Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/22831 K.2018/9932

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine verilen tazminatlar, nafakalar ile velayet yönünden, davalı kadın tarafından ise; tüm yönlerden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı erkeğin mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlarının yanında, fiili ayrılık döneminde kadına hakaret ettiğinin ceza mahkemesi dosyası ile sabit olduğu, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlarına göre davacı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı erkeğin tüm, davalı kadının ise aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükümleri nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.