Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/23363 K.2017/13639

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, asıl karar ve 15.07.2016 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadına, gerekçeli karar, mazbatada mernis adresi olduğu belirtilerek Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre 26.02.2016 tarihinde tebliğ edilmiş, imzadan kaçınan komşuya haber verilmiş ve mahkemece kararın 16.03.2016 tarihinde kesinleştiği belirtilmiştir.

Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ve tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır (Tebligat Kanunu m. 10/2). Adres Kayıt Sistemindeki adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi ve bu adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması gerekir.

Ayrıca mernise yapılan tebligatlarda keyfiyet bildirilemez. Dosyanın incelenmesinde davalı kadının kız kardeşinin de ablasının sığınma evinde kaldığını beyan ettiği anlaşılmaktadır. Açıklanan sebeplerle davalı kadına gerekçeli kararın tebliği usulsüzdür ve 15.07.2016 tarihli temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Davalının esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Mahkemece verilen ilk hüküm davacı erkeğin temyizi üzerine delillerin toplanılmaması ve tanıkların dinlenilmemesi gerekçesiyle bozulmuştur. Bozma sonrası yapılan duruşmalara davalı kadın davet edilmeden, yokluğunda hüküm tesis edilmiştir. Davalı kadının yokluğunda hüküm tesisi hukuki dinlenilme hakkına (HMK m. 27) aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.