Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/23536 K.2018/10065

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından yoksulluk nafakası talebinin reddi ile vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı erkeğe yüklenen ortak çocuklara yönelik fiziksel şiddet uygulama vakıasına kadın tarafından usulünce dayanılmadığından bu vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, yine de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm temyiz itirazları yersizdir.

2- Davacı-karşı davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a)Toplanan delillerden, davacı-karşı davalı kadının İş-Kur kapsamında süreli sözleşme ile çalıştığı, bu nedenle işinin sürekli olmadığı gibi kendisini yoksulluktan kurtaracak düzenli bir gelirinin de bulunmadığı ve boşanmakla yoksulluğa düşeceği anlaşılmaktadır. Boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı erkek tam kusurlu olduğuna göre, Türk Medeni Kanunu'nun 175. maddesi koşulları kadın yararına somut olayda gerçekleşmiştir. O halde davacı-karşı davalı kadın yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, bu yön gözetilmeden isteğin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir

b)Davalı-karşı davacı erkeğin karşı boşanma davası reddedildiği halde, bu davada kendisini vekille temsil ettiren davacı-karşı davalı kadın yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca ayrıca maktu vekalet ücreti takdiri gerekirken, hükmedilmemesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.