Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/23588 K.2018/10181

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; maddi ve manevi tazminat, nafaka, ziynet ve çeyiz alacağına karar verilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının maddi ve manevi tazminat ile nafakaya yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın çeyiz eşyaları ve düğünde takılan ziynet eşyalarının aynen, olmadığı takdirde bedellerinin iadesini talep etmiştir. Çeyiz eşyaları ve düğünde takılan ziynet eşyalarına yönelik talepler boşanmanın eki niteliğinde olmayıp nispi harca tabidir. Dava açarken yatırılan başvurma harcı dava dilekçesindeki bütün talepleri kapsar.

Mahkemece, bu taleplerle ilgili nispi peşin harcın tamamlanması için, Harçlar Kanunu'nun 30-32. maddeleri gereğince davacı kadına süre verilmesi, harç tamamlandığı takdirde bu hususla ilgili taraf delillerinin toplanıp gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi, aksi takdirde Harçlar Kanunu'nun 30. maddesinde gösterilen usul çerçevesinde hareket edilmesi gerekirken, bu yön nazara alınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.