Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/23726 K.2018/10772

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından davalı-karşı davacı kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve tedbir nafakası yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 08.10.2018 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... ile vekili Av. ... geldiler.

Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı ... ile vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesi kapsamında maddi tazminat isteklerinin bulunmadığının anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava 02.12.2014 tarihinde, birleşen dava ise 05.01.2015 tarihinde açılmış, mahkemece davalı- karşı davacı kadın yararına ilk kez dava tarihinden geçerli olmak üzere 09.06.2016 tarihli karar duruşmasında tedbir nafakasına (TMK m. 169) hükmolunmuştur. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı-karşı davalı erkek ile davalı-karşı davacı kadının sürekli gelir getiren bir işte çalıştıkları ve gelirlerinin denk miktarda olduğu, kadın yararına tedbir nafakası (TMK m. 169) koşullarının oluşmadığı anlaşılmaktadır. O halde, kadının tedbir nafakası isteğinin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.