Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/23834 K.2018/10230

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı erkeğin cevap dilekçesi ile tanık deliline dayanmadığı anlaşılmaktadır. Davalı erkek cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmadığı halde tanık listesi vermiş, mahkemece bu tanıklar dinlenerek davacı kadına kusur izafe edilmiştir. Dayanılmayan deliller esas alınarak diğer eşe kusur yüklenemez.

Gerçekleşen bu duruma göre; mahkemenin de kabulünde olduğu üzere evlilik birliğinin kendisine yüklediği sorumlulukları yerine getirmeyen davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tam kusurlu bulunduğunun kabulü gerekir. Davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunu’nun 174/1. maddesi koşulları oluşmuştur.

Bu durumda, tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak, davacı kadının maddi tazminat talebinin (TMK m. 174/1) reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.