Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/2391 K.2016/2959

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadının ceza davasında şikayetten vazgeçmesi eşini cezadan kurtarmaya yönelik olup, boşanma davası yönünden eşini affettiği anlamına gelmez.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı erkeğin, davacı kadına devamlı şiddet uyguladığı, kadını ailesinin yanına gönderip, müşterek evdeki eşyaları sattığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK m. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

.