Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/23947 K.2018/12693

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; boşanma ve ziynet alacağı davalarının reddi, tedbir nafakalarının miktarı, velayet düzenlemesine ve tedbir nafakalarına kararın kesinleşmesine kadar hükmedilmesi ve eşya alacağı davasının reddedilen kısmı yönünden, davalı erkek tarafından ise; çocuğun velayetinin tedbiren anneye verilmesi ve eşya alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın düğünde kendisine takıldığını iddia ettiği ziynetlerin davalı eşi tarafından alınarak bozdurulduğunu ve iade edilmediğini belirterek, ziynetlerin aynen iadesi olmadığı takdirde bedelinin iadesini istemiş, davalı erkek ise ziynetlerin davacı kadının rızası ile verildiğini ve evin geçimine katkı sağlamak üzere bozdurulduğunu iddia etmiştir. Mahkemece ziynet eşyalarının bozdurulması sırasında davacı kadının rızasının bulunmadığı hususunun ispat edilmediği gerekçesi ile ziynet alacağı davasının reddine karar verilmiştir.

Düğünde kadına takılan ziynetler bağış hükmündedir ve kadının kişisel malıdır. Ziynetlerin geri istenmemek üzere verildiği ispat edilmedikçe, bunları alan iade etmekle yükümlüdür. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, talep edilen ziynetlerin varlığı sabit olup, ziynet eşyaların erkek tarafından alınarak bozdurulduğu ispatlanmıştır. Davalı erkek bu ziynet eşyalarının kadın tarafından geri istenmemek üzere verildiğini ise kanıtlayamamıştır. O halde, kadının ziynet alacağı davasının kabulüne karar vermek gerekirken, reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.