Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/24003 K.2018/10485

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Mahkemece, dava tarihinden sonra gerçekleşen olaylar, kusur belirlemesinde esas alınmaz ve taraflara bu olaylar kusur olarak izafe edilemez.

Somut olayda mahkemece davalı kadının davacı erkeğe adli merciler önünde iftirada bulunduğu gerekçesiyle davalı kadın kusurlu bulunarak tarafların boşanmasına karar verilmiştir. Ne varki mahkemece davalı kadına kusur olarak yüklenilen adli soruşturma 30.09.2015 tarihli suç duyurusuna istinaden başlatılmıştır. Dava ise 31.08.2015 tarihinde, adli soruşturmadan önce açılmıştır. Bu sebeple dava dosyasında, davalı kadının boşanmayı gerektirir kusuru kanıtlanamamıştır.

Hal böyle olunca eşine fiziksel şiddet uygulayan ve küfür eden tam kusurlu davacı erkeğin açtığı boşanma davasının reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.