Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/24268 K.2018/10743

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminat talebinin reddi, velayet ve iştirak nafakası yönünden; davalı kadın tarafından ise, tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 1999 doğumlu ortak çocuk ...'nin inceleme tarihi itibarıyla ergin olduğunun anlaşılmasına göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile boşanmalarına karar verilmiş ise de;yapılan yargılama ve toplanan delillerden; mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışların yanında davalı kadının güven sarsıcı davranışlarının olduğu anlaşılmaktadır. O halde, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı kadının ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu husus gözetilmeden tarafların eşit kusurlu olarak kabulü doğru olmamıştır.

3-Yukarıda 2.bentte de açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı kadın ağır kusurlu olup bu kusurlu davranışlar aynı zamanda davacı erkeğin kişilik haklarına saldırı niteliği taşımaktadır. Davacı erkek yararına Türk Medeni Kanununun 174/2.maddesi koşulları somut olayda gerçekleşmiştir. Bu husus nazara alınmadan yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı erkeğin manevi tazminat talebinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.