Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/24338 K.2018/6891

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından; her iki dava ve fer'ileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 29/05/2018 günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına gelen olmadı. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı-davacı erkek tarafından hukuka aykırı olarak elde edilen ses kaydının hükme esas alınmamasında bir isabetsizlik bulunmadığının ve davalı-davacı erkeğe yüklenen kusurlu eylemlerden erkeğin eşine fiziksel şiddet uyguladığına dair vakıanın mevcut delil durumuna göre ispatlanamadığı, ne var ki mahkemece erkeğe yüklenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre yine de erkeğin, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğu anlaşılmakla, davalı-davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.