Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/24469 K.2018/10365

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, yoksulluk nafakasının reddi ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı kadının asgari ücretle geçici işçi olarak çalıştığı, davanın devamı sırasında işten ayrıldığı, sürekli ve düzenli bir gelirinin bulunmadığı, davalı erkeğin ise İETT şoförü olarak çalıştığı, aylık kazancının 4000 TL olduğu anlaşılmaktadır. Kaldı ki asgari ücret seviyesindeki gelir kişiyi yoksulluktan kurtarmaz (HGK'nun 2009/3-165-186 sayılı kararı). Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre davacı kadının boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği açıktır. O halde, kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, yazılı gerekçe ile isteğin reddi doğru görülmemiştir.