Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/24500 K.2018/12289

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun, 07/07/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6494 sayılı Kanunla değişik 102'nci maddesi gereğince; adli tatil, her yıl yirmi Temmuzda başlar, otuzbir Ağustosta sona erer. Adli tatile tabi olan dava ve işlerde, bu Kanunun tayin ettiği sürelerin bitmesi tatil zamanına rastlarsa, bu süreler ayrıca bir karara gerek olmaksızın adli tatilin bittiği günden itibaren bir hafta uzatılmış sayılır.

(HMK m. 104) Temyiz edilen karar temyiz eden tarafa 11/08/2016 günü tebliğ edilmiş, onbeş günlük yasal temyiz süresi adli tatil içinde sona ermiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen adli tatil bitiminden itibaren bir haftalık süre geçtikten sonra 09/09/2016 tarihinde temyiz edilmiştir.

Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 2794 sayılı Kanunla değiştirilen 432. maddesine göre, temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise, temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir.

Ne var ki, aile mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden, Yargıtay'a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 2494 sayılı Kanun ile değişik 432/4. maddesine göre, bu konuda bir karar verilmek üzere, dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan dqğruya Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nca (01/06/1990 tarihli ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı ilamı ile) karara bağlanmıştır.

Bu durumda gösterilen sebeple davalı erkeğin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.