Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/24555 K.2018/11695

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, 17.10.2016 tarihli ek karar ve asıl hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemenin tarafların boşanmalarına ve ferilerine ilişkin hükmü; davalı erkek tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 17.10.2016 tarihli ek karar ile; boşanmaya dair gerekçeli kararın taraflara usulüne uygun tebliğ edildiği ve temyiz edilmeden kesinleştiği, davalının süresinden sonra talepte bulunduğundan bahisle temyiz dilekçesi reddedilmiş, davacı ek kararı da temyiz etmiştir.

Mahkemenin gerekçeli kararı davalı erkek adına 08.04.2016 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre mernis adresinde mahalle muhtarına tebliğ edilmiştir.

Davalının mernis adresine, öncelikle mernis kaydı düşülmeden normal tebligat çıkarılması bu şekilde tebliğin gerçekleşmemesi halinde, mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligatın çıkarılması gerekirken; muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre yapılan tebligat geçerli ve usulüne uygun kabul edilemeyeceğinden, davalı erkeğin temyizi yasal süresinde görülerek mahkemenin 1.10.2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2-Davalı erkeğin esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.