Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/24667 K.2018/11146

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca, kendi davalarının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı-karşı davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama ve toplanan delillerle; davalı-karşı davacı erkeğin, tarafların ayrılmasına sebep olan son olayda eşine fiziksel şiddet uyguladığı, şiddet izlerinin kadının tanıklarınca görüldüğü, meydana gelen yaralanmaların kadının beyanlarıyla uyumlu olduğu ve yaralamalara ilişkin rapor bulunduğu ve erkeğin düzenli bir işte çalışmamak suretiyle birlik görevlerini ihmal ettiği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-karşı davalı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davacı-karşı davalı kadının davasının reddi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.