Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/2476 K.2017/7812

MAHKEMESİ 4. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, katılma yoluyla kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen manevi tazminat; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, yoksulluk nafakası ve maddi tazminatın reddi ile manevi tazminatın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı-karşı davacı kadının emekli maaşı aldığı gerekçesi ile yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmiştir. Yaptırılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında davacı-karşı davalı erkeğin eczacı olduğu, kadının ise 830 TL emekli maaşı aldığı belirtilmiştir. Bu miktardaki gelir kadını yoksulluktan kurtarmaz. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Mahkemece davalı-karşı davacı kadın lehine uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

3- Davalı-karşı davacı kadın, dava dilekçesi ile düğünde takılan altınların, evlenmeden önce sahip olduğu altınların çocukların doğumunda takılan altınların açılan dükkanla ve arabalarda kullanıldığını belirterek uğradığı maddi kayıp nedeni ile altınlar, dükkan ve arabadan fayda sağlayamadığı ve uğradığı maddi kayba karşılık 250.000 TL. tazminat talep etmiştir.

İstek Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi anlamında boşanmanın fer'i (eki) olan maddi tazminat kapsamında olmayıp, bağımsız bir talep olarak ayrı harca tabidir. Başvurma harcı, dava dilekçesindeki bütün talepleri kapsadığından yeniden başvuru harcı alınması gerekmez.

Ancak, talebin niteliğine güre alınması gerekli nispi peşin harcın Harçlar Kanununun 30 -32. maddeleri uyarınca tamamlanması için davacı kadına süre verilmesi, tamamlandığı takdirde davanın esasına girilmesi, tamamlanmadığı takdirde anılan Kanunun 30. maddesinde gösterilen usulde işlem yapılması gerekirken, bu işlemler yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olmuştur.