Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/24966 K.2018/11214

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve reddedilen manevi tazminat talebi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı erkeğe kusur olarak yüklenen "güven sarsıcı davranış ve kovma" vakıalarına yönelik tanık beyanları duyumdan ibaret olup bu vakıaların ispatlanamadığının anlaşılmasına göre kusur belirlemesinde hükme esas alınamayacağı ancak, yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların mahkemece kabul edilen diğer kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun,

yine gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. bendinde tarafların davalarının Türk Medeni Kanunu'nun 166/1-2. maddesi gereğince kabulü dendikten sonra Türk medeni Kanunu 166/1-2. maddesi yerine 166/3. maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına denmesinin mahkemesince düzeltilebilir maddi hata niteliğinde olduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine,