KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/25045 E., 2017/11227 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ekim 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk(Aile) Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
242 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10. maddesine göre “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.
Yönetmeliğin 16. maddesinde, “Tebligat, öncelikle tebliğ yapılacak şahsın bilinen en son adresinde yapılır. Bilinen en son adresin tespitinde, tebliğ isteyenin beyanı, muhatabın veya diğer ilgililerin bildirimleri ya da mevcut belgeler esas alınır.
Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmü içermektedir. Davalı-karşı davacı kadının bilinen en son adresi aynı zamanda adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresidir.
Gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin kadının bu adresine öncelikle Teb.K. m. 21/1 uyarınca tebliğe çıkarılması, usulüne uygun tebliğin yapılamaması halinde Teb.K.m. 21/2'ye göre tebliğ edilmesi gerekirken, doğrudan Teb.K.m.21/2'ye göre tebliğ edilmesi tebligatları usulüz kılmıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/25045, K. 2017/11227, 17 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama