Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/2511 K.2017/7957

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlenmesi, reddedilen tazminat istemleri ve lehine verilen nafaka miktarları yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, karşı taraf lehine verilen nafakalar ve tedbir kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1 -Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle davalı erkeğin cevap dilekçesinde herhangi bir vakıaya dayanmayıp ön inceleme duruşması gününde verdiği dilekçe ile davacı kadına kusur izafe edip delil bildirdiği, karşı tarafın ise buna muvafakat etmediği anlaşılmakla, gerçekleşen bu durum karşısında kadına kusur izafe edilemeyeceği, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında erkeğin eşine fiziksel şiddet uyguladığı, bu haliyle boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre erkeğin tüm, kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yukarıda l. bentte gösterilen sebeple boşanmaya sebep olan olaylarda, erkek tam kusurlu olup kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına da saldırı niteliğindedir. Boşanma sonucu kadın, eşinin maddi desteğini de yitirmiştir. O halde, davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları oluşmuştur. Hal böyle iken mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.