Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/25121 K.2018/3376

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, terk hukuki sebebine dayalı (TMK m. 164) boşanma davasıdır. Davalı kadına ihtar kararı 25.03.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş, davalı ihtara cevap vermemiş, dava 08.10.2015 tarihinde açılmış, davalı davaya süresinde cevap dilekçesi vermemiştir. Mahkemece davacı erkeğin bağımsız konut temin etmediği ve terk ihtarında samimi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı davaya süresinde cevap vermemiş olmakla dava dilekçesinde ileri sürülen vakıaları inkar etmiş sayılır (HMK m. 128). Davalı kadının davacı erkek tarafından “başıma silah dayadı,bıçaklamaya yeltendi” vakıasını ileri sürmesi ve bu savunmasının hükme esas alınması mümkün değildir. Açıklanan sebeple davalı kadın ortak konuta dönmemekte haklı olduğunu ispat edememiştir.

Terk sebebi ile boşanma davasının reddedilebilmesi için ortak konuta dönmemekte haklılığın kanıtlanması gerekir. Davete uymamanın haklı sebebe dayandığının ispat yükü de davalıya aittir. Toplanan delillerden usulüne uygun ihtar tebliğine rağmen davalı haklı bir sebebi olmadığı halde davet edildiği ortak konuta dönmemiş ve Türk Medeni Kanununun 164. maddesi koşulları gerçekleşmiştir.

Bu bakımdan boşanmaya karar verilmesi gerekirken, hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.