Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/25317 K.2018/10911

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve ziynet alacağı talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kadın, dava dilekçesinde düğünde takılan 70 küçük altının düğünün hemen bitiminde kendisinden alındığını, 10 adet bileziğin davalı erkeğin kredi kartı borcu için satıldığını, 1 adet gerdanlık takımı, inci takım, altın bileklik ve kalın bileziğin ...'a bırakıldığını, daha sonra davacı-karşı davalı kadın gittiğinde davalı-karşı davacı eşi tarafından alındığının söylendiğini beyan etmiş, ziynetlerin bedelini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı erkek ise davacı-karşı davalı kadının ziynet eşyalarını alıp gittiğini ileri sürmüştür. Davacı-karşı davalı kadın tanığı ... talimatla alınan ifadesinde taraflar ayrıldıktan sonra kadın vekili, erkek ve babası ile bir araya geldiklerini, kadın vekilinin düğünde takılan altınları talep ettiğini, erkeğin ise altınları düğün borçlarına karşılık sattığını söylediğini beyan etmiştir.

Davacı-karşı davalı kadın ayrıca dosyaya davalı-karşı davacı erkeğin banka dekontlarını sunmuş, erkeğin evlendikten sonra 07.04.2014 ve 08.04.2014 tarihlerinde bankalara olan borçlarına ilişkin toplu ödeme yaptığı ve hesaplarını kapattırdığı anlaşılmıştır. Tanık ...'ın ifadesi ve davacı-karşı davalı kadın tarafından dosyaya sunulan banka dekontları, kadının ziynet alacağına yönelik davasını kanıtlamıştır.

Bu sebeple, davacı-karşı davalı kadının ispat ettiği ziynet talebinin kabulü gerekirken, reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.