Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/25435 K.2018/11619

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından asıl davanın reddi, ziynet eşyalarının iadesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davacı erkeğe kusur olarak yüklenilen fiziksel şiddet ve tehdit vakıalarına davalı kadın tarafından dayanılmadığı, dayanılmayan vakıaların diğer eşe kusur olarak yüklenemeyeceği, bu haliyle de boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı erkeğin tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadının ziynetlerle ilgili talebi hakkında harcı yatırılarak usulüne uygun açılmış bir davası olmaması nedeniyle "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurmak gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.