Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/25658 K.2018/11351

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı kadının sık sık ...'e gittiği, müşterek ev ile ilgilenmediği, evlilik birliğinin üzerine yüklediği sorumlulukları yerine getirmediği, davacı erkeğin ise başka bir kadınla başka bir evde yaşadığı, evlilik birliğinin kendisine yüklediği sadakat yükümlülüğüne uymadığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle boşanmalarına karar verilmiştir.

Davalı kadının ev ve arsa bakması için davacı erkek tarafından ...'e erkek kardeşinin yanına gönderildiği, kadının eve geldiği zamanlarda birlik görevlerini yerine getirdiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalı kadının ...' e gidip gelmesi bir kusur olmadığı gibi, müşterek ev ile ilgilenmediği ve evlilik birliğinin yüklediği sorumlulukları yerine getirmediği kusurları davacı erkek tarafından ispatlanamamış olup kadına kusur olarak yüklenemez.

Davalı kadının boşanmayı gerektiren başkaca kusurlu bir davranışı da ispat edilememiştir. Davacı erkek hükmü temyiz etmediğinden mahkemece tarafına yüklenen kusurlar kesinleşmiş olup, boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tam kusurlu durumdadır. Hiç kimse kendi kusurundan yararlanarak boşanma hükmü elde edemez. Gerçekleşen bu durum karşısında, davacı erkeğin boşanma davasının reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.