Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/25753 K.2017/1011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı tarafından reddedilen boşanma davası ve ferileri yönünden; davalı-davacı tarafından ise; kendi davasının reddi ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikte delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin tüm temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden; davalı-davacı erkeğin, ceza yargılamasına da konu olan olayda eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve eşinin babasına karşı da yaralamaya teşebbüs eyleminde bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile boşanma davasının reddi doğru görülmüştür.