KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/25830 E., 2017/1609 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2017
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Velayetin Düzenlenmesi
Karar Metni
179 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Gerekçeli karar ve davacının temyiz dilekçesi, davalıya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır (Tebligat Kanunu m.10/2).
Adres kayıt sisteminde adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi ve bu adrese Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılabilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması gerekir. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan memis adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/25830, K. 2017/1609, 16 Şubat 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama