Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/3160 K.2017/8818

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen manevi tazminat, velayet ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece yapılan yargılama neticesinde tarafların müşterek çocuklarından 2003 doğumlu ...’ın velayeti babaya, 2009 doğumlu Muhammed'in velayeti anneye verilmiştir. Velayetin düzenlenmesinde, çocukların üstün yararı, ana ve babanın isteklerinden önce gelir.

Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri uyarınca; iç hukuk tarafından çocuğun idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda, çocuğun, adli merci önündeki kendilerini ilgilendiren davalarda kendi görüşünü ifade etmesine müsaade edilmesi ve yüksek yararına açıkça ters düşmediği takdirde, ifade ettiği görüşe önem verilmesi gerektiği belirtilmektedir.

Mahkemece çocukların görüşleri alınmış, her ikisi de baba yanında kalmak istediklerini belirtmişlerdir. Öte yandan, velayet düzenlenirken haklı sebepler bulunmadıkça kardeşlerin birbirlerinden ayrılmaması gerektiği de dikkate alınmalıdır. Öyleyse, mahkemece; velayeti davacı anneye verilen ortak çocuk Muhammed'in de velayeti çocuğun tercihi ve kardeşlerin birarada kalması ilkesi gözetilerek babaya verilmelidir.

Açıklanan hususların üzerinde durulnıaksızın ortak çocuk Muhammed'in velayetinin davalı anneye verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.