Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/352 K.2016/5470

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından; ... 'nün 29.12.2014 tarihli müzekkeresi ile, küçük ...'nın babası ...'nın 21.04.2015 tarihinde vefat ettiği, Türk Medeni Kanununun Velayet Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına Dair Tüzüğünün 4. maddesi gereğince küçük ... ile ilgili malların korunması yönünde işlem yapılmasının talep edildiği, mahkemece, "vefat eden ...'nın vefatı sonrasında çocuk adına kayıtlı defteri tutulabilecek mal varlığı tespit edilemediğinden,

Türk Medeni Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına ilişkin Tüzüğü'nün 4. maddesi gereğince defter tutulmasına ve Türk Medeni Kanununun 360. maddesi gereğince önlem alınmasına yer olmadığına, velayet hakkı kendisinde bulunan sağ kalan eşe, velayet hakkı devam ettiği sürece küçük adına herhangi bir yolla intikal eden mal varlığı olduğu takdirde ise, defter tutulabilmesi için derhal mahkemeye müracaat etmesi gerektiğinin ihtarına ve müteveffa adına kayıtlı araçların kaydına uyap üzerinden çocuk 18 yaşını tamamlayana kadar başkasına rızai devri önleyecek şekilde tedbir konulmasına" karar verildiği,

kararın veli ... tarafından, araçlar üzerine konulan tedbir yönünden temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Ana ve baba, velayetleri devam ettiği sürece, çocuğun mallarını yönetme hakkına sahip ve bununla yükümlüdürler. Kural olarak hesap ve güvence vermezler. Ana ve babanın yükümlülüklerini yerine getirmedikleri durumlarda hakim müdahale eder (TMK m. 352).

Türk Medeni Kanununun 352/2. ve Tüzüğün 4/2. maddesi koşulları bulunmadıkça; başka bir ifade ile ana ve babanın çocuğun mallarını yönetmekte her ne sebeple olursa olsun yeterince özen göstermemeleri durumu mevcut olmadıkça; hakim, çocuk mallarının korunması konusunda ana ve babanın yönetme hakkına müdahale edemez, bu sonucu doğuracak bir karar veremez. Türk Medeni Kanununun 336/son maddesi gereğince velayet hakkına sahip olan annenin çocuğun mallarını yönetmekte yeterli özeni göstermediği iddia ve ispat edilmemişken annenin kanundan doğan yönetim hakkına müdahale niteliğinde yazılı şekilde tedbir kararı verilmesi doğru görülmemiştir.