Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/3606 K.2017/9430

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, velayet, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tedbir nafakalarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek ağır kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden mahkemece davalı erkeğin kabul edilen kusurlu davranışlarına karşılık davacı kadının da güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylar karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda davacı kadının eşine göre daha fazla kusurlu olduğunun, kabulü gerekir. Hal böyle iken, mahkemece erkeğin ağır kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesi esas alınmak suretiyle davacı kadın yararına yoksulluk nafakası (TMK m. 175) ile maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3-Mahkemece ortak çocuk 01.01.2007 doğumlu Sude'nin velayeti anneye verilmiştir. Velayetin düzenlenmesinde aslolan çocuğun üstün yararıdır.

Buna göre 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan, tarafların yaşadığı ortamda inceleme yapılmak suretiyle rapor istenip; tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumlarına göre çocuğun sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel durumlarının bulunup bulunmadığının araştırılması, ortak çocuğun idrak çağına geldiği anlaşılmakla çocuğun mahkemece veya istinabe suretiyle eğitim, kültür, yaşam olanakları bakımından nerede yaşamak istediği konusunda bilgilendirilerek,

velayet hakkındaki tercihinin kendisinden sorulması ve diğer deliller de gözönüne alınarak ebeveynlerinden, hangisi yanında kalmasının ortak çocuğun menfaatine olacağının tespit edilmesi ve velayet konusunda bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırmayla karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

4-Davalı erkek usulune uygun olarak verdiği cevap dilekçesinde maddi ve manevi tazminat talebinde ( TMK m. 174/1-2) bulunmuştur. Bu talepler hakkında olumlu - olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.