Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/3675 K.2016/4327

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen tazminatlar, nafaka ve ziynet alacağı taleplerinin reddi ile velayet yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve lehine hükmedilen tazminatlarda faizin başlangıç tarihi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,

tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı-davalı kadının ağır kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, taraflara mahkemece yüklenen kusurlu davranışların yanında, davalı-davacı erkeğin, eşinin ailesi ile görüşmediği, eşini tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda, tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Hal böyle iken davacı-davalı kadının daha fazla kusurlu olduğunun kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak her iki taraf lehine maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.