Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/374 K.2016/1758

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, velayet, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yoksulluk nafakasına boşanma kararı ile hükmedilebilir. Davacı kadın, dava dilekçesinde boşanma talep etmediğine göre, nafaka talebi Türk Medeni Kanununun 175. maddesi gereğince yoksulluk nafakası değil, Türk Medeni Kanununun 197. maddesi gereğince tedbir nafakasına yöneliktir. Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen tedbir nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davacı kadın, dava dilekçesinde 10.000 TL maddi, 10.000 TL manevi tazminat talep etmiştir. Mahkemece, hakimin davayı aydınlatma görevi çerçevesinde (HMK m.31) davacı kadına talep ettiği tazminatların nitelikleri açıklattırılıp, görev hususu da değerlendirilerek sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.