Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/3976 K.2017/9371

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, adli yardım talebi ile birlikte reddedilen kendi davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, tedbir nafakasının kaldırılma tarihi ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı erkek temyiz dilekçesinde adli yardım talebinde bulunmuştur. Adli yardıma ilişkin usul ve esaslar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 334-340. maddelerinde düzenlenmiş olup aynı Kanunun 336/3. maddesine göre adli yardım talebi kanun yollarına başvuru sırasında Yargıtay’a da yapılabilir ve Hukuk Muhakemeleri Kanununun 337/1. maddesi uyarınca da duruşma yapılmaksızın talep hakkında karar verilebilir.

Davacı-karşı davalının adli yardım talebini içeren dilekçesi ve dosya kapsamındaki belge ve bilgiler birlikte değerlendirildiğinde; davacı-karşı davalı erkeğin kendisi ve ailesinin geçimini önemli ölçüde zor duruma düşürmeksizin gereken kanun yoluna başvuru giderlerini kısmen veya tamamen ödeme gücünden yoksun olduğu kanaatine varıldığından davacı-karşı davalı erkeğin adli yardım talebinin kabulüne karar verilerek, davacı-karşı davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı-karşı davalı erkeğe mahkemece kusur olarak yüklenilen "işyerine gelen bayan müşterilerine uygunsuz davranışlarda bulunduğu” vakıasına davalı-karşı davacı kadının dava dilekçesinde dayanmadığının, bu sebeple erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğinin, gerçekleşen diğer vakıalara göre erkeğin boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.