Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/4002 K.2017/9365

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve davalı kadın lehine verilen yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; mahkemece tanık sıfatıyla dinlenmeyen müşterek çocukların, sosyal inceleme raporunda yer alan beyanlarının boşanma davasında hükme esas alınamayacağından, davalı kadın tarafından erkeğe yönelik isnat edilen fiziksel şiddet vakıası ispat edilemediği anlaşılmaktadır.

O halde, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda davalı kadının tam kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Gerçekleşen bu durum karşısında; boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebileceğinden (TMK m. 175) tam kusurlu kadın yararına yoksulluk nafakası takdir edilemez.

O halde, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulü doğru bulunmamıştır.