Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/4110 K.2016/4328

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmolunan maddi tazminat ile yoksulluk nafakası, kendi manevi tazminat talebinin reddi ve kabul edilen ziynet alacağı yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi ve ziynet alacağının reddedilen kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-karşı davacı kadının boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışının kanıtlanmadığı anlaşılmaktadır. Davacı-davalı tam kusurludur. Bir kimse sırf kendi kusurundan yararlanarak boşanma hükmü elde edemez. Davacı-davalı erkeğin boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Davalı-karşı davacı kadının ailesini görmek istediğini söyleyerek ailesinin yanına gittiği ve geri dönmediği, babasının kızının evliliği bitirmek istediğini ve geri dönmeyeceğini söylediği, bu şekilde birlikte yaşamaktan ve birlik görevlerini yerine getirmekten kaçındığı anlaşılmakla, erkeğin davasının kabulünde isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu sebeple hükmün erkeğin boşanma davasının kabulü yönünden de onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.