Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/4199 K.2016/13231

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakasına ve ziynet eşyası alacağı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.12.2015 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekilleri gelmedi. Karşı taraf davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, davalı-karşı davacı erkeğin başka kadınla görüşerek güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği gerekçesiyle, davalı-karşı davacı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden ve özellikle de her iki tarafında delil olarak dayandığı, taraflar arasında geçen facebook isimli sosyal paylaşım sitesi yazışmalarının içeriğinden, davacı-karşı davalı kadının da davalı-karşı davacıya hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen bu kusurlu davranışlarına göre davalı-karşı davacının boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı kadına nazaran ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir.

Durum böyleyken, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacının tamamen kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de, davalı-karşı davacının gerçekleşen kusurlu davranışının kadının kişilik haklarına saldırı teşkil edecek nitelikte olduğu ve boşanmaya sebep olan olaylarda az kusurlu kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK md.174/1-2) hükmedilmesinin şartlarının oluştuğu anlaşıldığından,

kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesi bu sebeple sonucu itibariyle doğru olup, tarafların kusur durumuna ilişkin hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiş (HUMK md. 438/son) ve davalı-karşı davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK md.175) Toplanan delillerden davacı-karşı davalının çalıştığı, sürekli ve davalı-karşı davacı ile denk miktarda gelirinin bulunduğu, boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacı-karşı davalının yoksulluk nafakası isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacı-karşı davalı kadın dava dilekçesi ile her biri 15'şer gram ağırlığında olan 4 adet bilezik ile her biri 12'şer gram ağırlığında olan 7 adet bileziğin aynen iadesi ya da dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle bedelini talep etmiş, mahkemece '' ziynet eşyalarının karşılığı olarak bilirkişi raporu ile de belirlenen değer ve talep miktarı da dikkate alınarak 13.000,00 TL nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline" karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin (2). fıkrasında: hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği, aynı Yasanın 298. maddesinin (2.) fıkrasında da, gerekçeli kararın, tefhim edilen hükme aykırı olamayacağı hükme bağlanmıştır. Bu düzenlemeye göre.

Dava dilekçesi, bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye atıf yapılarak hüküm kurulamaz. Gerek tefhim edilen ve zabıtla belirlenen kararda, gerekse buna uygun düzenlenmesi zorunlu gerekçeli kararda hüküm altına alınan eşyanın cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmesi ve taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekir.

Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde, hüküm altına alınan ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerlerinin ayrı ayrı gösterilmemesi suretiyle hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, dava konusu edilmeyen ziynet eşyaları ile ilgili de hesaplama yapan ve ziynet eşyalarının değerini dava tarihi itibariyle değil de 13.03.2014 tarihi itibariyle hesap eden yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması da usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.