Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/4225 K.2017/9611

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talepleri ile nafaka miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesi uyarınca boşanmaya karar verildiği halde hükümde Türk Medeni Kanununun 166/3 maddesinin yazılmasının maddi hatadan kaynaklandığının ve mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava dilekçesi davalı kadına tebliğ olmuş, davalı kadın davaya cevap vermemiş, ilk defa 23.06.2015 tarihli 4. celse de tazminat talebinde bulunmuştur. Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe, ön inceleme aşamasında ise ancak karşı tarafın açık muvafakati ile iddia ve savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilir.

Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra ise diğer tarafın açık muvafakati ve ıslah dışında iddia ve savunma genişletilemez yahut değiştirilemez (HMK m. 141/1). Davalı kadının dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında yer almayan maddi ve manevi tazminat istekleri, talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Bu durumda davacı erkeğin açık rızası bulunmadığına ve ıslah da söz konusu olmadığına göre, davalı kadının bu talepleri artık incelenemez.

O halde, kadının tazminat talepleri hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilecek yerde, kesin hüküm oluşturacak şekilde reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.