Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/4411 K.2017/9669

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasanın 141/3. maddesi “bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır.” buyurucu hükmünü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 3. bendine göre, mahkeme kararlarında iki tarafın sav ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarda bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Tarafların karşılıklı olarak evlilik birliğinin sarsılması sebebine dayalı (TMK md. 166/1) boşanma davası açtıkları, yerel mahkeme kararında davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davası hakkında gerekçeye yer verildiği ancak davalı- davacı kadının da karşı boşanma davası olduğu halde hüküm başlığında ve karar başlığında kadının davasından bahsedilmediği anlaşılmaktadır.

Yerel Mahkeme kararında, kadının boşanma davasına dair usulüne uygun gerekçe gösterilmediğinden karar Yargıtay denetimine elverişli değildir. Bu nedenle, gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.