Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/4894 K.2017/10057

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, erkeğin davasının kabulü ve nafakanın miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafakanın miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Taraflar eşit kusurlu kabul edilerek karşılıklı davalarının kabulüyle boşanma kararı verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden erkeğin eşine sürekli olarak eski eşinden bahsettiği, hakaret ettiği, aşağıladığı, s..git diyerek sık sık evden kovduğu, kadının ise erkeği aşağıladığı, eşyaları da alıp evi boşaltıp gittiği anlaşılmaktadır. Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, davalı erkek ağır kusurludur. Gerçekleşen kusurlu davranışlar aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder niteliktedir. Kadın yararına TMK m. 174/1-2 koşulları oluşmuştur. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddedilmesi doğru değildir.