Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/5101 K.2017/10416

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hükümdavacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Mahkemece, davacı erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı kadın, dava dilekçesini 23.09.2013 tarihinde tebellüğ etmiş, cevap dilekçesini ise süresinden sonra 03.03.2014 tarihinde vermiş, süresinde herhangi bir vakıaya dayanmamıştır. Dolayısıyla davalının usulüne uygun olarak dayanmadığı vakıalar hükme esas alınamaz ve davacıya kusur olarak yüklenemez (HMK m. 25/1). Davalı kadının ise herhangi bir kusurlu davranışı ispatlanamamıştır. Fiili ayrılık başlı başına boşanma sebebi değildir.

Bu durumda mahkemece davacı erkeğin tam kusurlu olduğuna yönelik tespit ve mahkemenin gerekçesi yerinde değilse de, verilen ret kararı sonucu itibarıyla doğru bulunduğundan davacı erkeğin davanın reddine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, ret gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına (HUMK m. 438/son) karar verilmesi gerekmiştir.