Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/5142 K.2017/13162

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; "tarafların duruşmadaki beyanlarından ve dosyamıza sunulan sosyal inceleme raporundan, taraflar arasındaki evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede sarsılmadığı anlaşılmış" gerekçesiyle Türk Medeni Kanunu'nun 171. maddesi gereği ayrılık kararı verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden ve özellikle de mahkemece yüklenen kusurlu davranışları yanında davalı erkeğin eşine “mal, öküz, geber” diyerek hakaret ettiği ve aile müdahalesine sessiz kaldığı, çocuk ve eşi ile ayrılık döneminde ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu vakıalara göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkek ağır kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 170. maddesinin son fıkrası uyarınca ayrılık kararı verilebilmesi için boşanma sebeplerinin ispatlanmış olması, ancak "Ortak hayatın yeniden kurulması olasılığının bulunması" gerekmektedir. Somut olayda, boşanma sebepleri gerçekleşmekle birlikte, tarafların yeniden bir araya gelme ihtimali toplanan delillerle kanıtlanamamıştır.

O halde, kadın tarafından açılan davanın kabulü ile boşanma kararı verilmesi gerekirken, Türk Medeni Kanununun 171. maddesi uyarınca ayrılık karar verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.