Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/5406 K.2017/10765

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının, kendi boşanma davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı-karşı davalı kadının, davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece; davacı-karşı davalı kadın tam kusurlu bulunarak erkeğin davasının kabulüyle tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Davalı-karşı davacı erkek 23.11.2012 tarihli şüpheli ifade tutanağında eşiyle sorunları aşmayı başardığını, eşini çok sevdiğini, eşi ve çocuğu ile mutlu bir hayat yaşadığını beyan etmiştir.

Gerçekleşen bu durum karşısında; davalı-karşı davacı erkeğin, davacı-karşı davalı kadının önceki döneme ait kusurlu davranışlarını affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı kabul edilmelidir. Erkeğin bu beyanından sonra davacı-karşı davalı kadına yüklenebilecek yeni bir olay da kanıtlanamamıştır. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylar taraflara kusur olarak yüklenemez.

Affedilen veya hoşgörülen olaylara dayanarak boşanma kararı verilemeyeceği dikkate alınmaksızın; erkeğin davasının reddi yerine yazılı şekilde kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.