Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/5706 K.2016/11775

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 21.12.2015 gün ve 24699 - 24528 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1- Temyiz ilanımda yer alan açıklamalara göre davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme itirazları yersizdir.

2- Davacı tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması neticesinde tarafların eşit kusurlu kabulü ile boşanmalarına, tarafların 29.04.2014 tarihli oturumdaki beyanlarında karşılıklı olarak nafaka, maddi, manevi tazminat, eşya, yargılama gideri, avukatlık ücreti istemediklerini beyan edip imzaları ile beyanlarını onayladıkları anlaşıldığından, bu konularda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, mahkeme hükmü davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dairemizce " toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda eşine hakaret eden davacı erkek tamamen kusurludur. Davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

Ancak bu yön temyiz edilmediğinden bozma nedeni yapılmamış yanlışlığa değinilmekle yetinildiği belirtilerek kadının temyiz itirazları reddedilerek karar onanmıştır. Onama ilamına karşı davalı kadın tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dairemizce yapılan karar düzeltme incelemesi neticesinde, davalı kadının 29.04.2014 tarihli duruşmadaki beyanı, anlaşmalı boşanma olacağı inancıyla "birbirlerinden maddi ve manevi tazminat, yargılama giderleri, avukatlık ücreti talebinin olmadığını bildirmiş olması, dava çekişmeli boşanmaya dönüştükten sonra maddi ve manevi tazminat istediğini ifade etmiş olması karşısında, tazminatlara ilişkin hakkından feragat olarak nitelendirilemez.

Hal böyle iken kusuru bulunmayan davalı kadının tazminat taleplerinin (TMK m. 174) kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Ne var ki, davalı kadının temyizi üzerine yapılan ilk incelemede bu husus gözden kaçtığından, hüküm tüm yönleriyle onanmıştır. Davalının bu yönlere ilişkin

karar düzeltme talebi açıklanan sebeple yerinde görüldüğünden kabulüne, Dairemiz ilamının onamaya ilişkin bölümünün davalı kadının maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına yönelik hükümlere münhasır olarak kaldırılmasına, hükmün davalı kadının maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden açıklanan sebeplerle bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.