Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/5735 K.2017/11676

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından karşı davanın kabulü ve kusur belirlemesi yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, erkeğin eşine ve çocuklarına karşı ilgisiz davrandığı, ayrılık sürecinde tehdit içeren sözler sarf ettiği, çevreye borçlandığı, evin giderlerine yeterince katılmadığı, kadının da erkeğe saygı ve sevgi göstermediği ve "gerizekalı" diyerek hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre evlilik birliğinin sarsılmasnıa sebebiyet veren vakıalarda davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece tarafların eşit kusurlu olarak kabulü doğru olmamış ise de bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, bozma nedeni yapılmamış hükmün kusura ilişkin gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438/son).