Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/5985 K.2017/5348

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına ve özellikle yoksulluk nafakasının boşanma kararının kesinleştiği tarihten itibaren hüküm ifade edeceğinin anlaşılmasına göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece verilen 27.09.2012 tarihli kararda davacı kadın yararına hükmedilen 2.000 TL. manevi tazminat tarafların temyizi üzerine miktar yönünden az olduğundan bahisle bozulmuş, mahkemece, bozmaya uyularak bu defa kadın yararına 6.000 TL manevi tazminata karar verilmiştir. Hükmedilen miktar bozmanın amacına uygun olmayıp, azdır. Tarafların ekonomik ve sosyal durumları kusurun ağırlığı ve hakkaniyet ölçüsü gözetilerek daha uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Mahkemece verilen 27.09.2012 tarihli hüküm sadece manevi tazminatın az olduğu yoksulluk nafakasında ise talebin aşıldığından bahisle bozulmuştur. Boşanma davası içinde vaki ve boşanmanın fer’i niteliğinde olan Türk Medeni Kanununun 174. maddesinde yazılı maddi ve manevi tazminat ile Türk Medeni Kanununun 175. maddesinde yazılı yoksulluk nafakası istekleri ayrıca harca tabi olmadığı gibi, kabul veya reddi de vekalet ücretini gerektirmez. Bu nedenle bozmadan sonra kurulan hükümde, davacı kadın yararına ve davalı erkek yararına vekalet ücreti verilmiş olması usul ve yasaya aykırı görülmüş ve bozmayı gerektirmiştir.