Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/6133 K.2016/6967

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, her iki davaya yönelik olarak temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 12.01.2016 günü temyiz eden davalı-davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davacı-davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davalı-davacı erkeğin tanık olarak dinlettiği ... ...'ın beyanlarının soyut olduğu ve beyana itibar edilemeyeceği, ayrıca bu beyanlarda geçen olayların davalı erkek tarafından affedildiği gerekçesiyle davalı-davacı erkeğin boşanma davasının reddine karar verilmiştir. Aksine ciddi ve inandırıcı delil ve olaylar bulunmadıkça, asıl olan tanıkların gerçeği söylemiş olmasıdır (HMK m. 255).

Tanık ...'in olmamışı olmuş gibi ifade ettiğine kabule yeterli delil ve olgu olmadığı gibi, bu ifadelerde geçen olaylardan sonra davalı-davacı erkeğin davacı-davalı kadını affettiğine dair dosyada delil de bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı-davalı kadının birden fazla erkekle ilişkiye girmek suretiyle sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğinin kabulü gerekir.

Davalı-davacı erkek de boşanma davası açmakta haklı olup erkeğin davasınında kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.