Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/6143 K.2017/11629

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, boşanma davasının reddi yönünden, davalı erkek tarafından ise, boşanma davasının reddi, ziynet ve eşya alacağı davasının kabulü, nafaka, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın dava dilekçesinde boşanmanın yanı sıra cins, nevi ve miktarını açıkladığı ziynet eşyalarının kayınvalidesinin isteği üzerine, ziynetleri eve bırakıp evden ayrıldığını beyan ederek aynen, olmadığı takdirde bedeline hükmedilmesini talep etmiştir. Davalı erkek cevap dilekçesinde ziynetlerden para ve çeyrek altınların düğün borçları için harcandığını yedi adet bileziğin ise kadın tarafından giderken yanında götürüldüğünü beyan etmiştir.

Davalı erkek tanığıda ifadesinde giderken kadının kolunda bizzat yedi adet bilezik gördüğünü söylemiştir. Açıklanan sebeple mahkemenin de kabulünde olduğu üzere yedi bilezik dışındaki ziynet eşyalarının davalı erkek tarafından düğün borçları için harcadığı ispatlanmıştır. Davacı kadının rızasıyla da olsa bunları geri istememek üzere erkeğe verdiği iddia ve ispat edilmedikçe, erkek bunları geri verme borcu altındadır.

Ancak davacı kadın tarafından erkekte kaldığı ispat edilemeyen yedi adet bileziğin aynen yada bedelinin iadesine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.