Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/6340 K.2016/10965

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, aile konutu şerhi konulmasını talep etmiş, mahkemece Türk Medeni Kanununun 194. maddesinin üçüncü fıkrasının 06.02.2014 tarihli 6518 sayılı kanunla değiştirildiğini, yapılan değişiklikle aile konutu olarak özgülenen taşınmaz malın maliki olmayan eşin, tapu kütüğüne konutla ilgili gerekli şerhin verilmesini tapu müdürlüğünden isteyebileceğinin kabul edildiğini bu sebeple davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Her dava açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirilir. Taşınmaza aile konutu şerhi konulmasına dair dava 18.05.2012 tarihinde açılmıştır. Türk Medeni Kanununun 194/3. maddesindeki "aile konutu şerhi konulması için ilgilisinin tapu müdürlüğüne başvurması gerekliğine" dair değişiklik 19.02.2014 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Dava tarihi itibarıyla mahkeme aile konutu şerhi konulmasına ilişkin davada isteğin esası hakkında karar vermekle görevlidir.

Ne var ki; taraflara ait nüfus kaydından tarafların karardan sonra 19.04.2016 tarihinde boşandıkları anlaşılmaktadır. Evlilik boşanma ile sona erdiğine göre, dava konusu taşınmaz aile konutu olmaktan artık çıkmış, yasanın 194. maddesinin konuta sağladığı koruma sona ermiştir. Bu halde dava konusuz hale gelmiştir.

Bu husus gözetilerek davanın esası hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm tesisi ve dava tarihi itibariyle tarafların haklılık durumu dikkate alınarak yargılama giderleri ile vekalet ücreti tayin ve takdir edilmek (HMK m. 331/1)) üzere, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.