Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/6361 K.2017/11793

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden, davacı erkek tarafından ise, tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı erkeğe mahkemece kusur olarak yüklenilen eşine fiziksel şiddet uyguladığı vakıasından sonra tarafların birlikte yaşamaya devam ettikleri davalı kadının erkeğin bu kusurlarını affettiği, en azından hoşgörü ile karşıladığı, ancak davalı kadının gerçekleşen ve mahkemece kabul edilen diğer kusurlu davranışlarına göre de boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı kadının temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri. paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı erkek yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.