Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/6499 K.2017/12328

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından manevi tazminatın ve yoksulluk nafakasının reddi, maddi tazminatın ve tedbir nafakasının miktarı yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise her iki boşanma davasına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle davalı-davacı erkeğin, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında cinsel ilişkiden kaçındığı ve eşini tedavisi sırasında yalnız bıraktığı ve böylece boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tam kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalı-davacı erkeğin tüm, davacı-davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı erkeğin boşanmaya neden olan kusurlu davranışları aynı zamanda davacı-davalı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m.4, BK m.42,43,44,49) dikkate alınarak davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, bu yön dikkate alınmadan davacı-davalı kadının manevi tazminat talebinin reddi doğru görülmemiştir.