Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/6622 K.2017/11773

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayanak teşkil eden önceki boşanma davasının, kadının kusurlu davranışının ispatlanmadığı gerekçesiyle mahkemece reddine karar verildiği, eylemli ayrılık döneminde ise kadının herhangi bir kusurlu davranışının ispatlanamadığı, gerçekleşen bu durum karşısında ilk boşanma davasını açarak, boşanma sebebi yaratan davacı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğu anlaşılmakta iken kusur belirlemesi yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Hal böyleyken, davacı erkeğin tamamen kusurlu olduğunun kabul edilmemesi doğru değil ise de; erkeğin boşanma davasında verilen boşanma hükmü sonucu itibariyle doğru olduğundan, kusura ilişkin gerekçenin düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiş (HUMK m. 438/son)